Σύμφωνα με τους Ελληνικούς αλλά και διεθνείς νόμους, τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στον Ευάγγελο Ριζόπουλο και δεν επιτρέπεται η χρήση των φωτογραφιών και άλλου υλικού χωρίς την άδεια του. Ισχύει για κερδοσκοπικούς και μη κερδοσκοπικούς λόγους. Όποιος επιθυμεί την χρήση μιας ή περισσότερων φωτογραφιών ας επικοινωνήσει από την ΑΡΧΙΚΗ πατώντας το κουμπί επικοινωνία. Ή στο evanrizomeister ΠΑΠΑΚΙ gmail.com
Ευχαριστώ για την ηθική υποστήριξη σας

Σε ορεινή πορεία στον Γράμμο

Εδώ κάνω μια επανάληψη μιας παλιάς ανάρτησης μου στον αρχικό προσωπικό ιστότοπο που είχα ξεκινήσει από το 2003.
Ετούτη εδώ η ανάρτηση πρωτόγινε την Παρασκευή 18-11-2005

Το κείμενο που ακολουθεί παραμένει όπως ήταν

Η τέχνη της φύσης, που δεν είναι τέχνη, αλλά κάτι το απολύτως φυσικό, αυτή που γίνεται αισθητή με την οπτική αίσθηση και με τις αισθήσεις της ακοής και της όσφρησης, εκτός από την ξεκούραση και αγαλλίαση που μπορεί να προσφέρει, δίνει επίσης ευκαιρίες και για διανοητική εξάσκηση.

Ο Γράμμος στην βόρεια Πίνδο έχει μπει στο στόχαστρο της τουριστικής αναπτυξιακής μανίας των τοπικών παραγόντων. Από μόνος του θα μπορούσε να είναι τόπος για αναψυχή και για περιπέτεια. Μόνο που όπως όλοι γνωρίζουμε στην Ελλάδα τουριστική ανάπτυξη εννοούμε να καταστρέψουμε σχεδόν όλα αυτά που κάνουν αυτήν την χώρα την μικρή μεγάλη που με με την τόοοσο μεγάλη ποικιλία σε ομορφιές που προσφέρει, μπορεί να μαγεύει τους πάντες.

Η φυσική ομορφιά στα βουνά που απεικονίζονται είναι ακόμη θαυμάσια. Μόνο που έχουν σχεδόν εκλείψει πολλά είδη της άγριας πανίδας από την πολύ μεγάλη κυνηγετική δραστηριότητα σε αυτά τα μέρη. Από το πρωί που ξεκινήσαμε και μέχρι το απόγευμα που γυρνούσαμε όλα τα βουνά του Γράμμου δεν ανταμώσαμε ούτε ένα ζωντανό να περπατάει, να τρέχει ή να πετάει. Αυτό είναι μία ανάπηρη φυσική ομορφιά.. Στην τοποθεσία Αρένες εκτός από τους χειμερινούς μήνες, της άνοιξης και κάποιους του καλοκαιριού, σε χρονιές χωρίς τις απαραίτητες βροχοπτώσεις, οι λιμνούλες που βρίσκονται σε υψόμετρο περίπου 1850 μέτρων, αυτήν την εποχή είναι σχεδόν ξερές και οι τρίτωνες που ζουν εκεί κινδυνεύουν από εξαφάνιση. Σε ένα σημείο το δασαρχείο Καστοριάς, πριν από περίπου 20 χρόνια άνοιξε μία δίοδο να φεύγει το νερό της λίμνης. Απίστευτο αλλά αληθινό. Πως φαντάζονται την τουριστική ανάπτυξη του νομού οι ιθύνοντες; Τι θέλουν να προσφέρουν; Θα επισημάνω και το γεγονός ότι παρόλο που η εισροή των επισκεπτών δεν άρχισε, τουλάχιστον όχι σε μεγάλο αριθμό, είδαμε πολλά σκουπίδια πεταμένα εδώ και εκεί. Από πλαστικά μπιτόνια μέχρι ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Πολλές πινακίδες κατατρυπημένες από πυροβολισμούς των κυνηγών. Πως μπορεί να φανταστεί κανείς τουριστική ανάπτυξη παράλληλα με την κυνηγετική δραστηριότητα;

Αν κατ΄ εμέ ό μη γένοιτο, μας κατακλύσει το τουριστικό ρεύμα που μερικοί ονειρεύονται δεν θα μείνει ούτε και αυτή η προστατευμένη για την άγρια πανίδα ζώνη. Αν και οι λαθροθηρία την καταπατεί κάθε περίοδο.

Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες με μια απλή ψηφιακή compackt μηχανή.

Οι πρώτες είναι από ένα σημείο των Αρρίνων κάπως πιο ψηλά από τις λιμνούλες και βλέπουν προς χαράδρες της ευρύτερης περιοχής του ορεινού όγκου του Γράμμου.









Σε αυτές εδώ, βλέπετε κομμάτι από τις αλπικές λιμνούλες στις Αρρίνες, όπου η εξόρμηση έγινε με τον δυστυχώς εκλιπόντα πλέον, φίλο Γιάννη Συτιλίδη, έναν πολύ καλό φωτογράφο φύσης. 


















[full_width]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Pages

Back to Top