διάφορα κείμενα

Εδώ θα δείτε παραπομπές σε κείμενά μου που δημοσιεύτηκαν σε τοπικές εφημερίδες της Καστοριάς. Στην εβδομαδιαία ΄΄Καστοριανή Εστία΄΄, στην καθημερινή ΄΄Ορίζοντες΄΄, και στην εβδομαδιαία ΄΄Οδό΄΄. Τα περισσότερα κατά την χρονική περίοδο 1997-2001 και μερικά μεταξύ 2001-2004 στην νέα έκδοση της εβδομαδιαίας ΄΄Καστοριανή Εστία΄΄. Τα κείμενα είναι ποικίλου ενδιαφέροντος, κυρίως εκφράζουν οικολογικές ανησυχίες μου.

ενότητα1

ενότητα2

ενότητα3

ενότητα5

ενότητα7

ΟΙ ΙΧΘΥΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ

Ψάρια από φάμπρικες

Ο Bill Evans αντιπρόεδρος της Mariculture Systems Inc. μίας φάμπρικας σολομού, είπε στην New York Times 1 Μαρτίου 1997.

Δεν παίρνουμε αυτό που η μητέρα φύση μας δίνει. Αυτό είναι μια φάμπρικα ψαριών.

Ιχθυοκαλλιέργειες σε ελεγχόμενες περιοχές, έγιναν μία βιομηχανία πολλών εκατομμυρίων δολαρίων. Σχεδόν η μισή ποσότητα σολομού που καταναλώνεται, 40% των μαλάκιων και 65% των ψαριών του γλυκού νερού, περνούν την ζωή τους σε αιχμαλωσία.

Σήμερα πολλοί οικονομικοί παρατηρητές αναγνωρίζουν τις καλλιέργειες αυτές ψαριών σαν τον πιο ταχύ αναπτυσσόμενο τομέα παραγωγής τροφίμων.

Τα ψάρια των ιχθυοτροφείων μαντρώνονται σε ατσάλινες κατασκευές και δεξαμενές. Εκτρέφονται με υψηλής τεχνολογίας παραχθείσα τροφή, με φωτοδιεγερτικούς τρόπους ανάπτυξης, με χρησιμοποίηση φαρμάκων, ορμονών και γενετικής τεχνικής για να επιταχύνουν την ανάπτυξη και να αλλάζουν την διαδικασία παραγωγής για μεγαλύτερο κέρδος.

Αυτές οι επιχειρήσεις πρέπει να εκτρέφουν πολύ μεγάλες ποσότητες ιχθύων σε εντατική αιχμαλωσία. Εξ’ αιτίας αυτής της υπερπληθώρας και στριμώγματος των ψαριών, αυτά υποφέρουν από τραυματισμούς του στόματος και των πτερυγίων τους και από ασυνήθιστο ανώμαλο στρες που τα οδηγεί σε καταπτώσεις ασθενειών. Έτσι οι φάρμερς γεμίζουν τα ψάρια με αντιβιοτικά και άλλα χημικά για να ελέγχουν τα παράσιτα δέρματος και άλλες μολυσματικές ασθένειες που πολύ συχνά αποκτούν τα ψάρια αυτά και οι ασθένειες προέρχονται από το στρίμωγμα.

Ένα χημικό με το όνομα Dichlorvos που χρησιμοποιείται για την εξολόθρευση των θαλάσσιων ψειρών, είναι πολύ δηλητηριώδες για όλους τους οργανισμούς στην θάλασσα και πολύ συχνά τα ψάρια υποφέρουν από παροξυσμούς.

Οι υδατοκαλλιέργειες δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν τις φυσικές συνήθειες και ένστικτα των ψαριών. Για παράδειγμα στην ελεύθερη φύση η μετάβαση, μετοίκηση του σολομού από το γλυκό νερό στο αλμυρό γίνεται σταδιακά.

Στις υδατοκαλλιέργειες η απότομη και βίαιη μετάβαση προκαλεί τέτοιο τραύμα που μέχρι και 50% των ψαριών πεθαίνουν. Πολλά ψάρια δείχνουν σημάδια στρες και εξαπάτησης και πηδούν συνέχεια. Ο χρόνος της σφαγής, της θανάτωσης τα προκαλεί νέα τραύματα. Πολύ συχνά μέρες ή και εβδομάδες πριν τα θανατώσουν τα κρατούν νηστικά για να αποφεύγουν κατά την μεταφορά, το γέμισμα των νερών με απόβλητα.

Πολλά ψάρια θανατώνονται χωρίς νάρκωση, διχοτομούν τα βράγχια και τα αφήνουν με σπασμούς και άλλα σημάδια πόνου να ματώνουν. Άλλα τα θανατώνουν αφού αφαιρούν το νερό, τα αφήνουν να πεθάνουν αργά.

Κατά την εκτροφή ενός τόνου ψαριών χρειάζονται οχτώ τόνοι νερού. Για παράδειγμα η μαζική παραγωγή γαρίδων χρειάζεται μέχρι και δεκαπλάσια περισσότερο νερό.

Κατά το περιοδικό Science μία φάρμα σολομού 8.000 τετραγωνικών μέτρων παράγει απορρίμματα, λύματα όσο μία πόλη των 10.000 κατοίκων.

Φάρμες υδατοκαλλιεργειών αφήνουν κατ’ ευθείαν σε ευαίσθητα ύδατα κοντά σε ακτές, λοιμώδη απορρίμματα και άλλα χημικά και καταστρέφουν με αυτά τα εκεί οικοσυστήματα. Οι φάρμες ιχθυοκαλλιεργειών που παράγουν ψάρια περιφραγμένα σε φυσικά νερά θανατώνουν τον φυσικό χώρο άλλων ζωών, αφού τους υπερφορτώνουν κατά πολύ περισσότερο από τις ικανότητες τους.

Εξ’ αιτίας των λυμάτων των ψαριών πολύ μεγάλες εκτάσεις υδατο- επιφάνειας καλύπτονται με πράσινη βλέννα που περιορίζει σε οξυγόνο την περιοχή και θανατώνει στην περιοχή αυτή σχεδόν όλη την υπόλοιπη ζωή.

Χρησιμοποιείται σαν δικαιολογία και λύση στην μείωση των ψαριών στις θάλασσες και για να ισορροπήσουν την μείωση του πληθυσμού αυτών.

Πολλά είδη ψαριών σε ιχθυοτροφεία είναι αρπακτικά όπως ο σολομός και οι γαρίδες, και για τροφή τους δίνονται θαλασσινά ψάρια.

Για την παραγωγή ενός κιλού ψαριών ιχθυοτροφείου χρειάζονται 10 κιλά θαλασσινά ψάρια.

Πτηνά που τρέφονται με ψάρια προσελκύονται από τις ανοικτές λεκάνες των ιχθυοτροφείων σαν πηγή τροφής. Αντί να χρησιμοποιούν πιο ουμανιστικά μέτρα να αποτρέψουν τα πουλιά από το να τρώνε τα ψάρια, όπως π.χ να απλώνουν δίχτυα πάνω στις λεκάνες, πολλοί ιχθυοκαλλιεργητές σκοτώνουν τα πουλιά.

Στις Η.Π.Α. η National Audubon Society Aquaculture κάνοντας επιτόπιο έλεγχο βρήκε τεράστιους λάκκους με σκοτωμένα πουλιά. Πολύ περισσότερα από ότι επιτρέπει η U.S.F.W.S. US fish & wildlife service.