Βαγγέλης,Πίνδος,βόρεια Πίνδος,διακοπές στα βουνά,χωριό Πεύκος,Γράμμος,Grammos,north Pindos,greek moumtains,griechische Berge,urlaub auf berge

Αν δεν σας το είπα ακόμα, γεννήθηκα πριν πολλά χρόνια στα χιονόδοξα βουνά της Βόρειας Πίνδου, δηλαδή στον Γράμμο. Με λίγα λόγια είμαι ένας βουνίσιος και σκληροτράχηλος ορεσίβιος.

Αυτές είναι βουνοκορφές των βουνών του Γράμμου που με τριγύριζαν στην παιδική μου ηλικία, φωτογραφισμένες από υψόμετρο πάνω των 1.000 μέτρων. Ο Γράμμος είναι ένας υπέροχος ορεινός όγκος μαζί με τα άλλα βουνά που τον περιτριγυρίζουν και τα εγκαταλειμμένα χωριουδάκια που βρίσκονται στα βουνά γύρω από αυτόν.

Οι περιοχές που απεικονίζονται αμέσως παρακάτω τραβήχτηκαν στην διαδρομή από το Πευκόφυτο προς Κοτύλη.

Αυτές εδώ φωτογραφήθηκαν στις 05/11/2006 στις κορυφές του βουνού Βίτσι.

επίσης και αυτές τραβήχτηκαν πάνω στο Βίτσι με θερμοκρασίες κάτω του μηδενός.

Γεννήθηκα σε αυτό το χωριό όπου έζησα τα πρώτα παιδικά χρόνια. Στο χωριό Πεύκο που βρίσκεται στο βορειότερο σημείο της Πίνδου στους πρόποδες του Γράμμου.

Αυτές εδώ οι αμέσως πιο κάτω είναι φωτογραφισμένες το καλοκαίρι του 1988 και σαρώθηκαν το 2002 από διαφάνειες, έτσι δικαιολογείται και η όχι καλή ποιότητα τους.

Μετά από είκοσι χρόνια επέστρεψα για καλοκαιρινές διακοπές στο Πεύκο, το 1988.

Σαν ώριμο αχλαδάκι...και σαν νεράϊδα που λιάζεται πάνω στην πέτρα. Κοντά στο Πεύκο στον Αλιάκμονα. Το 1988.

Οι βουνοκορφές του Βιτσίου στις 17-08-2005

Σας παραθέτω απόσπασμα από το ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ του Οδυσσέα Ελύτη.

Τα θεμέλιά μου στα βουνά

και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τους

και πάνω τους η μνήμη καίει

άκαυτη βάτος.

Μνήμη του λαού που σε λένε Πίνδο και σε λένε Άθω.

Ταράζεται ο καιρός

κι απ' τα πόδια τις μέρες κρεμάζει

αδειάζοντας με πάταγο τα οστά των ταπεινωμένων.

Ποιοί, πως, πότε ανέβηκαν την άβυσσο;

Ποιές, ποιών, πόσων οι στρατιές;

Τ' ουρανού το πρόσωπο γυρίζει κι οι εχθροί μου έφυγαν

μακριά.

Μνήμη του λαού που σε λένε Πίνδο και σε λένε Άθω.

Εσύ μόνη απ' την φτέρνα τον άνδρα γνωρίζεις

Εσύ μόνη απ' την κόψη της πέτρας μιλάς.

Εσύ την όψη των αγίων οξύνεις

κι εσύ στου νερού των αιώνων την άκρη σύρεις

πασχαλιάν αναστάσιμη!

Αγγίζεις το νου μου και πονεί το βρέφος της Άνοιξης!

Τιμωρείς το χέρι μου και στα σκότη λευκαίνεται!

Πάντα πάντα περνάς τη φωτιά για να φτάσεις τη λάμψη.

Πάντα πάντα τη λάμψη περνάς

για να φτάσεις ψηλά τα βουνά τα χιονόδοξα.

Όμως τι τα βουνά; Ποιός και τι στα βουνά;

Τα θεμέλιά μου στα βουνά

και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τους

και πάνω τους η μνήμη καίει

άκαυτη βάτος!

Σαν πολύ ανήσυχος που ήμουν κάαααποτε, ήθελα να δω πως είναι και άλλα βουνά και λίμνες. Εδώ βλέπετε φωτογραφίες τον χειμώνα στις Αυστριακές Αλπεις και σε μία λίμνη στα σύνορα με την Ουγγαρία. Το 1988.